بررسی رویه های جاری نشان میدهد که بخش قابل توجهی از زمان و هزینه لجستیکی نه در مسیر حرکت، بلکه درتوقف های مرزی و تشریفات اداری از بین می رود. تعدد دستگاه های دخیل، تکرار کنترل ها، نبود تبادل مؤثر داده وتصمیم گیری های جزیره ای، موجب شده است که مرزها به نقاط اصطکاک تبدیل شوند، نه حلقه های اتصال زنجیره لجستیک.